بیماری های شایع در نوزادان

بیماری های شایع در نوزادان

به شما خلاصه‌ای از بیماری های شایع در نوزادان ارائه خواهم داد. این خلاصه می‌تواند به عنوان راهنمای کلی عمل کند. البته، در صورت داشتن هرگونه نگرانی یا شکایت در مورد سلامت نوزاد خود، توصیه می‌شود به پزشک معالج مراجعه کنید.

در این مقاله درباره بیماری های: عفونت تنفسی،عفونت های گوارشی،عفونت های پوستی،عفونت های ادراری و آنمی در نوزادان صحبت خواهیم کرد. که هر کدام از این موارد را به صورت مختصر بررسی کرده ایم. با ما همراه باشید.

 

1. عفونت‌های تنفسی

عفونت‌های تنفسی شامل عفونت‌های مثل سرماخوردگی، آنفلوآنزا و عفونت‌های ریه می‌شوند. این بیماری‌ها می‌توانند باعث سرفه، عطسه، تنگی نفس و تب در نوزادان شوند.

شستشوی دست‌ها، اجتناب از تماس با افراد بیمار و واکسیناسیون منظم از راه‌هایی هستند که می‌تواند در جلوگیری از این بیماری‌ها مؤثر باشد.

عفونت های مکرر تنفسی می توانند توسط باکتری ها، ویروس ها و قارچ ها ایجاد شوند و احتمالا هم سیستم تنفسی فوقانی هم سیستم تنفسی تحتانی را در گیر کنند.

تشخیص بیماری شامل تب ( با دمای مقعدی بیش تر یا برابر ۳۸ درجه ی سلسیوس) به همراه دست کم یکی از علائم تنفسی مثل آبریزش بینی، گرفتگی و احتقان بینی، گلو درد، سرفه یا خس خس سینه است و این علائم باید حداقل دو یا سه روز طول بکشند.

کودکان، مخصوصا آن هایی که در سنین پیش از دبستان هستند، به طور متوسط شش تا ده سرماخوردگی ویروسی را در سال تجربه می کنند.

برای اینکه اسم مکرر را روی یک عفونت بگذاریم باید به فاصله ی دو هفته، بدون بروز هیچ علامتی در این بازه ی زمانی، اتفاق بیفتد.

2. عفونت‌های گوارشی

عفونت‌های گوارشی شامل عفونت‌های مثل اسهال و استفراغ می‌شوند. نوزادان، به خصوص در سنین کمتر از ۲ سال، به علت سیستم ایمنی ضعیف، به طور خاص در معرض خطر عفونت‌های گوارشی قرار دارند.

همچنین می توان به روتاویروس اشاره کرد که جنسی از خانواده روتاویریده است که دارای RNA دو رشته ای است. این ویروس عامل شایع اسهال در نوزادان و کودکان است.

تقریبا هر کودکی تا سن 5 سالگی حداقل یکبار در عمرش به این بیماری دچار میشود. افراد بالغ به ندرت آلوده می‌شوند. در حال حاضر 9 گونه از این جنس وجود دارد که شامل A, B, C, D, E, F, G, H, I می‌باشد. شایعترین نوع روتاویروس در انسان نوع A است که عامل بیش از 90% عفونت های روتاویروسی در انسان است.

رعایت بهداشت شخصی، مصرف آب و غذای تمیز و اصلاح شستشوی دست‌ها به درستی از جمله راه‌هایی هستند که می‌تواند در جلوگیری از عفونت‌های گوارشی کمک کند.

بیماری های شایع در نوزادان,عفونت گوارشی در نوزادان

 

3. عفونت‌های ادراری

یکی دیگر از بیماری های شایع در نوزادان عفونت‌های ادراری، از جمله التهاب مثانه و التهاب کلیه، در نوزادان شایع است. علائم شایع شامل تب، تغییرات در الگوی ادرار و نشانه‌های تحریک ادراری می‌باشند. رعایت بهداشت خصوصی و تمیزی مناطق تحتانی، تعویض پوشک به موقع و مصرف مقادیر کافی آب از جمله روش‌هایی هستند که می‌تواند در جلوگیری از این بیماری‌ها موثر باشد.

بیماری های شایع در نوزادان,عفونت های ادراری در نوزادان

 

4. عفونت‌های پوستی

عفونت‌های پوستی می‌توانند شامل عفونت‌های خراش، قارچی و باکتریایی باشند. نوزادان با پوستی حساس و ضعیف، به خصوص در مناطق خارجی ناشی از پوشک‌ها، به عفونت‌های پوستی دچار شده و آن را تحت تأثیر قرار می‌دهند. رعایت بهداشت پوستی، تمیز نگه داشتن پوست نوزاد و استفاده از محصولات مراقبت از پوست مناسب از جمله راه‌هایی هستند که می‌تواند در جلوگیری از عفونت‌های پوستی کمک کند.

5. آنمی

آنمی یک وضعیتی است که در آن سطح هموگلوبین (ماده‌ای که به سلول‌های خون قرمز کمک می‌کند اکسیژن را حمل کنند) در بدن کاهش می‌یابد. علائم آنمی شامل خستگی، ضعف، نفس کوتاه، پوست زرد و تغییرات در رشد نوزاد است. تغذیه مناسب، شامل مصرف مواد غذایی غنی از آهن و ویتامین B12، می‌تواند در جلوگیری از آنمی در نوزادان موثر باشد.

۱. علل آنمی در نوزادان:

الف) کمبود آهن: کمبود آهن از علت‌های شایع آنمی در نوزادان است. این ممکن است به علت عدم تامین کافی آهن از راه تغذیه، ناکافی بودن ذخیره آهن در بدن نوزاد، یا بیماری‌های مرتبط با جذب و استفاده نامناسب از آهن باشد.

ب) آنمی همولیتیک: برخی اختلالات ژنتیکی می‌توانند منجر به آنمی همولیتیک در نوزادان شوند. به عنوان مثال، بیماری سل‌های بزرگ، بیماری سل نازل و نقص انزیمی میتکندیال‌ها.

ج) عوامل التهابی: عفونت‌های مزمن، التهاب‌ها و بیماری‌های التهابی می‌توانند آنمی در نوزادان را تحت تأثیر قرار دهند.

 

 

 

۲. علائم آنمی در نوزادان:

الف) خستگی و ضعف بیشتر: نوزادان مبتلا به آنمی به طور معمول خسته‌تر و ضعیف‌تر هستند و به سختی فعالیت می‌کنند.

ب) فقدان اشتها: نوزادان با آنمی ممکن است علاقه کمتری به خوردن داشته باشند و نیاز به تغذیه کمتری داشته باشند.

ج) نارسایی رشد: نوزادان مبتلا به آنمی ممکن است رشد و توسعه نامناسبی داشته باشند.

د) پوست کوچکری: آنمی می‌تواند باعث تغییر رنگ پوست نوزادان شود و آن‌ها را کوچکری نماید.

۳. تشخیص آنمی در نوزادان:

برای تشخیص آنمی در نوزادان، پزشک معمولاً از روش‌های زیر استفاده می‌کند:

الف) آزمایش خون: بررسی غلظت هموگلوبین و سایر شاخص‌های خونی می‌تواند نشان دهنده وجود آنمی در نوزاد باشد.

ب) آزمایش‌های تکمیلی: پزشک ممکن است آزمایش‌های دیگری را نیز انجام دهد تا علت دقیق آنمی را تشخیص دهد، مانند اندازه‌گیری سطح آهن، تست‌های ژنتیکی و آزمایش‌های التهابی.

۴. درمان آنمی در نوزادان:

الف) مکمل آهن: در صورت تشخیص کمبود آهن، پزشک ممکن است مکمل آهن به نوزاد تجویز کند.

ب) درمان علل اساسی: در صورت وجود علت خاص برای آنمی، مانند عفونت‌ها یا بیماری‌های ژنتیکی، درمان آنها ممکن است ضروری باشد.

ج) مراقبت‌های نوزادانه: مراقبت‌های نوزادانه عبارتند از تغذیه مناسب، استراحت کافی و ارائه مراقبت‌های بهداشتی که به بهبود وضعیت نوزاد کمک می‌کنند.

این مقاله برای آشنایی شما عزیزان با پنچ بیماری شایع در نوزادان نوشته شده بود و مرکز پرستار سالمند امیدوار است که کمکی برای آگاهی بیشتر شما دوستان انجام داده باشد.

 

  • برچسب ها :

دیدگاه شما

تماس بگیرید